سپيده اي كه جان آدمي هماره در هواي اوست
هوشنگ ابتهاج
سپيده اي كه جان آدمي هماره در هواي اوست
به بوي يك نفس در آن زلال دم زدن
سزد اگر هزار باز بيفتي از نشيب راه و باز
رو نهي بدان فراز
+ نوشته شده در جمعه سوم خرداد ۱۳۹۲ ساعت 12:24 توسط مهراوه
|
این جهان زندان و ما زندانیان