از آن چیزهایی که در بندمان کشیده است سخن بگوییم .
شاملو
برای تو و خویش
چشمانی آرزو می کنم
که چراغ ها و نشانه ها را
در ظلمات مان
ببیند
گوشی
که صدا ها و شناسه ها را
در بیهوشی مان بشنود
برای تو وخویش ؛ روحی
که این همه را
در خود گیرد و بپذیرد
و زبانی
که در صداقت خود
ما را از خاموشی خویش
بیرون کشد
و بگذارد
از آن چیزهایی که در بندمان کشیده است
سخن بگوییم .
+ نوشته شده در سه شنبه هفتم خرداد ۱۳۹۲ ساعت 10:54 توسط مهراوه
|
این جهان زندان و ما زندانیان